Dzień Świętego Marcina

Dlaczego 11 listopada

Marcin umarł 8 listopada 397 roku w Candes. Jego ciało przewieziono w górę Loary do Tours i pochowano trzy dni później. Kościół obchodzi dzień pogrzebu.

W średniowieczu ta data stała się punktem zwrotnym roku rolniczego. Zbiory były już zwiezione, młode wino nadawało się do spróbowania, zwierzęta, których nie dało się wykarmić przez zimę, szły pod nóż, przypadał termin płacenia czynszów, a służba zmieniała gospodarzy.

Dlaczego lampiony

W Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Holandii i Flandrii dzieci chodzą po zmroku ulicami z papierowymi lampionami i śpiewają. W wielu miastach prowadzi je jeździec w czerwonym płaszczu, na koniu, a na koniec odgrywa się scenę przy bramie.

Pochód często kończy się przy ognisku, a dzieci dostają słodką bułkę w kształcie ludzika. W niektórych częściach Holandii chodzą zamiast tego od drzwi do drzwi i śpiewają za słodycze.

Dlaczego gęś

Późniejsza legenda mówi, że Marcin schował się w zagrodzie dla gęsi, żeby nie zostać biskupem, a gęsi zdradziły go gęganiem. Sulpicjusz opowiada o jego wyborze inaczej i o gęsiach nie wspomina.

Jest też prostszy powód. W listopadzie gęsi były tłuste, a ten dzień był ostatnią ucztą przed czterdziestodniowym postem poprzedzającym Boże Narodzenie, nazywanym czasem postem świętego Marcina. Pieczona gęś jest do dziś daniem tego dnia w Niemczech, Austrii, na Węgrzech, w Czechach i w południowej Szwecji.

Lato świętego Marcina

Kilka łagodnych, słonecznych dni w okolicach święta nazywa się w dużej części Europy latem świętego Marcina. Legenda mówi, że kiedy Marcin oddał połowę płaszcza, chmury się rozstąpiły i wyszło słońce, żeby go ogrzać.

Co ludzie śpiewają

Po niemiecku każde dziecko zna piosenki „Sankt Martin ritt durch Schnee und Wind”, „Ich geh mit meiner Laterne” i „Laterne, Laterne, Sonne, Mond und Sterne”. Holenderskie dzieci śpiewają „Sint-Maarten, Sint-Maarten, de koeien hebben staarten”. Estonia ma cały gatunek pieśni na świętego Marcina, mardilaul.