HistorieVIII / IX
Święty Marcin i fałszywy Chrystus
Jaśniejąca postać w purpurze i złocie powiedziała Marcinowi, że jest Chrystusem. Marcin chciał zobaczyć rany po Krzyżu.
Trewir i cela w Marmoutier
Przy cesarskim stole w Trewirze Maksymus każe podać kielich najpierw Marcinowi. To zaszczyt.
Marcin pije, a potem podaje kielich swojemu kapłanowi. Nie z powrotem cesarzowi.
Innej nocy, kiedy jest sam w celi, zjawia się postać: purpurowa szata, złota korona, złote obuwie, wszędzie światło.
„Jestem Chrystusem” — mówi. Marcin milczy. Postać powtarza.
„Nigdy nie uwierzę, że przyszedł Chrystus, jeśli nie zobaczę Go noszącego na ciele znaki Krzyża”.
Światło zgasło. Nie ma ran, nie ma Chrystusa.
Notatka na marginesieTo opowiedział mi on sam.
Z książki
Rozdział XXIV · Fałszywi Chrystusowie w Hispanii i diabeł przebrany za cesarza: „Nie uznam Chrystusa bez znaków Krzyża”
Tak się składa, że w tych samych latach pojawił się w Hispanii młody człowiek, który zdobył wśród ludu sławę różnymi cudami, a potem tak się nadął próżnością, że najpierw…
To, co napisał Sulpicjusz, i to, co dodano później, jest na tej stronie rozdzielone. O tym wydaniu