Historie o świętym Marcinie

Dziewięć scen z jednego życia, każda z rozdziałem, z którego pochodzi.

I · Rozdz. 2

Rekrut

Marcina wcielono siłą do rzymskiego wojska, kiedy miał piętnaście lat, i przydzielono mu sługę. Czyścił temu człowiekowi buty i usługiwał mu przy stole.

Relacja Sulpicjusza →

II · Rozdz. 3

Płaszcz

Przy bramie Amiens, w ostrą zimę, żołnierz przeciął swój jedyny płaszcz na pół i oddał połowę nagiemu człowiekowi. Tej nocy przyśnił mu się Chrystus w tym płaszczu.

Relacja Sulpicjusza →

III · Rozdz. 4

Odmowa

Przed bitwą pod Wormacją Marcin nie przyjął premii od cezara i zaproponował, że pójdzie bez broni przed szeregiem. O świcie nieprzyjaciel poprosił o pokój.

Relacja Sulpicjusza →

IV · Rozdz. 5

Uczeń

Napadnięty na górskiej drodze i związany, Marcin powiedział, że nigdy nie czuł się bezpieczniej i że żal mu człowieka, który trzyma sznur.

Relacja Sulpicjusza →

V · Rozdz. 7, 10

Chata

Jako biskup Tours Marcin mieszkał w drewnianej chacie nad Loarą. Dołączyło do niego około osiemdziesięciu mnichów, którzy żyli w grotach w urwisku.

Relacja Sulpicjusza →

VI · Rozdz. 9

Porwanie

Marcin nigdy by się nie zgodził, więc mieszkańcy Tours podstępem wywabili go z klasztoru i wprowadzili do miasta pod strażą.

Relacja Sulpicjusza →

VII · Rozdz. 11, 13

Weryfikator

Kazał rozebrać ołtarz, bo nikt nie umiał podać imienia męczennika, który miał pod nim leżeć. Potem wieśniacy rzucili mu wyzwanie: niech stanie tam, gdzie upadnie ich święta sosna.

Relacja Sulpicjusza →

VIII · Rozdz. 20, 24

Uczta i diabeł w purpurze

Jaśniejąca postać w purpurze i złocie powiedziała Marcinowi, że jest Chrystusem. Marcin chciał zobaczyć rany po Krzyżu.

Opowiedział sam Marcin →

IX · Epilog

Ostatnia droga

Stary i chory, Marcin poszedł załagodzić spór między kapłanami, umarł 8 listopada 397 roku i został przewieziony w górę Loary do Tours.

Relacja Sulpicjusza →